Het is vandaag vrijdag. Nu pas maak ik een begin aan het verslag van deze week

We zijn precies één week in Zuid Afrika. Voor het verhaal neem ik jullie even mee naar vorige week zondag, als ons Afrikaanse “avontuur” echt begint.

Er staat nog niet écht een route vast maar met behulp van het uitgebreide ANWB-boek doen we leuke ideeën op. Eerst een bezoek aan een winkelcentrum in Sandton. Daar hebben we een en ander geregeld voor telefoon en internet. Op het ‘Mandela Square’ om de hoek, omgeven door leuke restaurantjes, staat een groot bronzen beeld van de “grote” Staatsman. We rijden het stadscentrum uit en via ‘Rustenburg’ komen we uit in ‘Phokeng’, waar we een keuze maken uit één van de vele, langs de weg aangegeven, lodges. ‘Sun City’ staat voor vanavond op het programma; het “Las Vegas” van Zuid Afrika (volgens eigen zeggen). Enkele uren later parkeren we de auto op een verlaten parkeerplaats

en worden we met de “skytrain” naar het verderop liggende Entertainment Centre gebracht. Tja… als je Las Vegas hebt gezien dan valt dit toch wel erg tegen. Het hele “decor” is om het ‘Palace of the Lost City Hotel’ heen gebouwd en doet zéér kunstmatig en surrealistisch aan. Er zijn gigantische conferentiezalen en een relatief klein casino waar fastfood restaurantjes omheen zijn gebouwd. In tegenstelling tot Las Vegas doet dit pas écht Kitsch aan (mét een hoofdletter ja). Er is geen sfeer en er is ook bijna niemand te bekennen.

De ochtend begint met een ontbijtbuffet. Dat is alweer even geleden aangezien we in de USA en Australië hoofdzakelijk 'leefden' op onze zelf gesmeerde crackers in de ochtend. Om 09.30 uur rijden we ‘Pilanesberg NP’ binnen. We hadden ons vooraf voorgenomen om niet te “zwichten” voor het wild maar... wat is Afrika zonder wildlife?! In 1979 vond hier ‘Operatie Genesis’ plaats; een grootscheepse “verhuizing” van ca. 7.000 wilde dieren vanuit andere delen van Afrika naar Pilanesberg NP. Je kunt met eigen auto het hele park verkennen en doorkruizen. Het blijft gewoon altijd spannend om wilde dieren te ontdekken in de ruige natuur. Iedere keer is weer anders en iedere keer zie je tóch weer wat nieuws of dichterbij. Enfin, jullie hebben de foto’s gezien… we hebben weer voldoende wild gespot die dag.

We verlaten aan het einde van de middag het park en vinden in ‘Mokopane’ een overnachting. Vanmorgen over de ‘Magoebaspas’, tussen ‘Polokwane’ en ‘Tzaneen’. We rijden door een groen en glooiend landschap. Het einddoel is ‘Hoedspruit’, onze uitvalsbasis voor de volgende dag. Langs de weg vind je veel privé wildparken met lodges. We stoppen bij de poort van één van hen en informeren naar de beschikbaarheid. De Poortwachter vertelt hoe we de 6km. moeten afleggen naar de lodges en receptie. Volgens de instructies verlaten we het hoofdpad en rijden langs het wildhek. Hierdoor belanden we op een zeer slecht onderhouden pad dat niet geschikt is voor onze huidige auto en na zo’n kwartier besluiten we rechtsomkeert te maken, terug naar het hoofdpad. Typisch Afrikaanse uitleg weer! Eenmaal aangekomen bij de receptie worden we door een dame hartelijk ontvangen (ook weer typisch Afrikaans!!). Zij laat ons de verschillende lodges zien. Op de sofa buiten ligt de “huispoes” te spinnen; één van de 4 cheeta’s die daar vrij rondlopen en die zijn opgevangen nadat de moeder door een leeuwin was gedood. Na wat tijd voor onszelf worden we om 19.00 uur bij de ‘Boma’ verwacht voor het dinerbuffet dat door een echte “Big African Mama” met liefde, aandacht en vooral ook trots is bereid. Ook de cheeta komt een kijkje nemen en legt zich onder de tafel aan onze voeten te ruste.

Die nacht worden we opgeschrikt door een gigantische lichtflits, direct gevolgd door een vreselijke onweersknal. Het begin van een enorme onweersbui die uren heeft aangehouden en waarbij we meerdere keren hebben gedacht dat het glas uit de ramen zou springen. Er is 88mm. regen gevallen die nacht!! Dat spreekt voor zich denk ik.

Die ochtend twijfelen we of we naar de geplande ‘Blyde River Canyon’ zullen gaan vanwege de enorme bewolking die er nog hangt. Wetende dat het weer in de bergen extreem veranderlijk kan zijn en we nog zo’n 40km. moeten rijden, zetten we ons plan door. Gelukkig maar, het weer klaart inderdaad op en we slingeren weer eens door een schitterend groen en bergachtig graslandschap. Op deze 60km. lange panoramaroute kom je diverse uitkijkpunten tegen. Het eerste punt is ‘Three Rondavels’ waar een wolkendek in de vallei hangt als we er aankomen. Enkele minuten later worden we, alsof er een gordijn wordt geopend in het theater, beloond met een adembenemend uitzicht.

De volgende punten leveren stuk voor stuk ook mooie plaatjes op. De route eindigt voor ons in ‘Graskop’. Een lokale “wasserette” komt als geroepen. In het gezellige kunstenaarsdorpje scoren we nieuwe slippers, die volgens de chinese eigenaar “velly velly cheap” zijn. Dat klopt inderdaad!

Als we ’s ochtends, op de afgesproken tijd, bij de wasserette komen is de oude oma nog druk bezig met het strijken van enkele shirts op een soort behangtafel. Een half uur later nemen we de fris ruikende kleding mee en stappen we in de auto. Door de (wederom) lage bewolking hebben we slecht zicht op de ‘Robberspas’ en de ‘Long Tom pas’. We rijden richting Swaziland en moeten het laatste stuk over een goed en nieuw geasfalteerde bergpas. Inmiddels is het zicht beter maar vlak voor de grens begint het pittig te regenen. In het noorden passeren we de grensovergang ‘Josefsdal’ bij ‘Bulembul’ en bevinden we ons op het grondgebied van Swaziland. We krijgen wat stempels in ons paspoort en de auto wordt gecontroleerd op “echtheid” en wapens. De mooie geasfalteerde weg houdt hier ook meteen op en maakt plaats voor een pad dat geen naam mag hebben. Een af en toe stijl en onverhard, bochtig, blubberig, rotsachtig pad vol met diepe kuilen. Hadden we nu onze ‘Outlander’ uit Australië nog maar!!

Het regent hier al twee dagen dus het rijden vraagt enig “vakwerk”. Het lukt. Voorbij de hoofdstad ‘Mbabene’ ligt ‘Ezulwini Valley’ waar we een overnachting vinden in het pas geopende casino resort. Uiteraard wagen we ’s avonds weer een gokje. De minimale inleg ligt hier, voor Europese begrippen, echter een stukje lager; 50 Eurocent! Dit maakt het gokken natuurlijk extra makkelijk. Deze keer gaan we aan de roulette en met een winst van 400% verlaten we een uurtje later het casino en gaan we vrolijk naar onze kamer.

We kunnen niet zo erg genieten van het bergachtige Swaziland. Het is nog steeds bewolkt en het is erg grauw; dat belemmert de vergezichten. In het zuiden gaan we bij ‘Lavumisa’ de grens over. Eerst een stempel, omdat we het koninkrijk verlaten en daarna in de rij aan de andere kant omdat we Zuid Afrika weer ingaan. We gaan richting het westen en besluiten ‘Clarens’ als einddoel in te stellen. Daarvoor rijden we eerst nog door het “Golden Gate Highlands NP”. Gelukkig is het opgeklaard en geeft de zon in de namiddag een schitterend licht op de zandstenen rotsformaties en lichten de kleuren van de verschillende “soorten” groen ook mooi op. Een mooie afsluiting van deze voornamelijk grauwe dag. ’s Avonds nog even wat huiswerk. Ondanks dat we een “internetdongel” hebben wil dat niet meteen zeggen dat we super kunnen internetten. De verbinding is, zoals vaak in het achterland, super traag en kan onze ‘zware’ gegevens niet verwerken. Dan maar wat “WiFi-tijd kopen” om toch even een teken van leven te geven op ons reisblog.

Het weekend is begonnen, deze dagen hebben we voornamelijk in de auto gezeten. De uitstapjes in het ANWB boek waren niet wat wij ervan verwacht hadden, dus reden we van het ene naar het andere in de hoop wat meer geluk te hebben. Van het binnenland naar de kust en weer terug. Gelukkig hebben we deze week enorm genoten van de natuur en de mensen. Het groene landschap bestaat uit bergen met afgeronde toppen en achter elke berg weer een andere berg en daar achter wéér een andere. Landschappen met maïs, suikerriet, bananen of ander fruit. Langs de weg staan kraampjes of mensen zitten gewoon in het gras om het fruit of de groente te koop aan te bieden. De vrolijkheid van de mensen op straat, die langs de weg staan of zitten, wachtend op (meestal) volle “taxibusjes” die ze meenemen naar het volgende dorp. Ze zitten als haringen in een tonnetje om de vaak lange afstand niet te voet te hoeven afleggen. Je ziet vrouwen op straat die van alles op het hoofd dragen; jerrycan water, bossen hout, koffer, handtas….. je kan het zo gek niet bedenken of ze dragen het (ogenschijnlijk) met gemak op hun hoofd.

Vooral vandaag, zondag, is het een drukte van jewelste langs en op de weg. Velen van hen zijn ook mooi en kleurig aangekleed, soms compleet met gedrapeerde sjaals op het hoofd. Het is vandaag ECHT zondag en veel mensen “vieren” dat in de kerk. Daar zouden we graag een keer bij aanwezig zijn. Het lijkt ons een gezellige boel!