Even snel naar de bakker voor wat bolletjes en koffie. De schappen lijken leeg dus bestelt HP eerst maar de koffie. Op de vraag “anders nog iets?” zegt hij “nou, ik wilde graag ook nog wat bruine bolletjes a.u.b.”. “Die hebben we helaas niet”, was het antwoord. “Wat heeft u dan voor brood?”. We hebben op dit moment helaas geen brood”. “Uhh, maar ik ben toch bij de bakker?”. “Ja, dat klopt maar de bakker is op het ogenblik met vakantie dus daarom hebben we geen brood”. Het was net een scène van André van Duin. Geweldig! Dan maar brood halen in het volgende dorp dus…

Daarna door naar Olga in Kyneton. Met Hollandse koffietijd arriveren we daar en wordt er gezellig gesproken over Nederland, Australië, haar emigratie zo’n 45 jaar geleden en nog veel meer. Tegen lunchtijd houden we het voor gezien. We nemen afscheid van haar en rijden richting Melbourne. Daar aangekomen leggen we onze spullen op de hotelkamer en om ca. half drie lopen we alweer buiten. Het regent een beetje dus de paraplu gaat mee. Melbourne staat er om bekend dat het 4 seizoenen in één dag kan hebben. De weersvoorspellingen worden er dan ook niet al té serieus genomen.

We gaan een stukje met de ‘City Circle’ tram (gratis en onbeperkt) en stappen uit op ‘Federation Square’, het kloppend hart van de stad. Na een bezoek aan ‘St. Paul’s Cathedral’ en de winkelstraten er omheen sluiten we de dag af in ‘Hardware Lane’, een straatje dat bekend staat om de vele restaurantjes met (verwarmde) terrasjes. We nemen plaats op één van hen, onder de zomerluifel en de terrasverwarmer. Even later worden we nog verrast door een zomerse stortbui maar wij houden het gelukkig droog onder de luifel.

De ‘Australian Open’ is afgelopen maandag van start gegaan en nu we er toch zijn…is het natuurlijk wel leuk om er een kijkje te nemen. De kaartjes zijn zeer betaalbaar en beschikbaar en we begeven ons richting de ‘Rod Laver Arena’, het grootste (tennis)stadion van het complex. De wachtrijen bij de kassa’s zijn onmetelijk lang en het lijkt erop dat het uren kan duren voordat je een kaartje hebt.

Dan morgen maar… halen we vanavond wel kaarten als de rijen zijn opgelost. Als we verder over het grote complex lopen komen we plotseling bij een onopvallende kassa-unit. Hier is het opvallend rustig en daarom staan we om 12.00 uur bij één van de 21 ‘showcourts’ op het buitenterrein waar Haase (NL) wordt ingemaakt door Berdych (CZ). Buiten de vele showcourts en stadions om zijn er natuurlijk ook heel veel eettentjes en sponsor gelegenheden waar allerlei promotiemateriaal wordt weggegeven. We hebben ons als ware toeristen gedragen! We hebben kaarten gekocht voor de ‘Hisense Arena’, het op één na grootste (tennis)stadion, waar de betere wedstrijden worden gespeeld. We nemen alvast een kijkje om de sfeer te proeven. Nog 2 wedstrijden te gaan voordat we plaatsnemen voor de wedstrijd van (Venus) Williams tegen Safarova. Vele uren later, het is inmiddels 20.30 uur, lopen we met rode neuzen en wangen het complex af. Op “alles” voorbereid; sweaters, paraplu, regenjacks… maar dat de zon nog volop zou gaan schijnen vandaag?

We gaan te voet richting ‘Southbank’, een ander populair restaurant-gedeelte van de stad. Daar wordt iedere avond na 21.00 uur (om het uur) door een aantal stenen pilaren vuur “gespuwd”. We komen om 21.15 uur aan. Dat betekent dus 3 kwartier wachten op een “show” die achteraf slechts zo’n 3 minuten duurt. Nou ja, het is geen ‘Vegas’ maar we hebben het maar weer gezien moet je maar denken.

Vandaag proberen we de zon maar een beetje te mijden, voorzover dat mogelijk is in een zonovergoten Melbourne. De ochtend besteden we aan het maken van de nodige foto’s en video van de stad. ’s Middags nemen we plaats onder een boompje op Federation Square waar we op een groot videoscherm, samen met vele anderen, de belangrijke(re) wedstrijden van de dag volgen. Er hangt een relaxte sfeer. Mensen zitten, liggen, lezen, praten, eten en maken gebruik van het gratis internet op het plein. Heerlijk genieten en mensen kijken dus.

Naast ons hotel ligt de ‘Queen Victoria Market’ waar alleen op woensdagavond een nachtmarkt wordt gehouden. We besluiten er een kijkje te gaan nemen en komen er achter dat we niet de enige zijn. Het ziet er werkelijk zwart van de mensen.

Er is een keur aan eetstalletjes die gerechten uit verschillende landen aanbieden. Natuurlijk mag de Nederlandse pannenkoek niet ontbreken! Aan de andere kant van de markt vind je de gebruikelijke snuisterijen. Voetje voor voetje slenteren we langs de stalletjes. De mensen lopen kriskras door elkaar, velen met een bordje eten in de hand.

Donderdag. Onze laatste dag in Australië. Nog even een kijkje op de “normale” markt, we zitten immers om de hoek. Er worden nu veelal lokale produkten aangeboden, vooral veel groente en fruit. Het ziet er heel verzorgd en vers uit allemaal. In een ander gedeelte de vlees- en visafdelingen en nog wat verderop ook textiel, schoenen, gereedschap en kunst. We nemen de gratis toeristenbus die, net als de tram, langs een aantal markante punten voert en stappen uit in het centrum. Een vermakelijke straatartiest zorgt er voor dat we blijven staan en genieten van zijn grappige “one-man show”.

Zo’n dag van vertrek is altijd wachten tot je eindelijk “weg mag”. Om 16.45 uur zijn we op het vliegveld. We zijn vroeg maar daardoor kunnen we op een eerdere vlucht mee naar ‘Perth’. Dat geeft ons meer tijd bij het overstappen op de volgende vlucht en daardoor minder kans op het missen van de vlucht of bagage die het “niet haalt”. We stappen in een mooie moderne Airbus. Tijdens de vlucht van 4 uur hebben we geboeid gekeken naar de documentairefilm ‘This is It’, over de voorbereidingen van de grote concertreeks van MJ. De rest van de films bewaren we wel voor de volgende lange vlucht, waarop het aanbod vaak hetzelfde is. Het is 23.30 uur als we aan boord gaan van een allesbehalve luxe kist van South African Airways. Geen videosysteem en tamelijk harde stoelen. Het ziet er allemaal wat verouderd uit en de teksten “Abfälle” en “Lautstärke” verraden dat we in een oud Duits toestel zitten.

11 Uur later, om 05.00 plaatselijke tijd, landen we veilig en wel op Afrikaanse bodem. Na wat onenigheid met de (auto)verhuurmaatschappij rijden we door de ochtendspits naar ons hotel in ‘Sandton’, een buitenwijk van ‘Johannesburg’ (vaker ‘Joburg’ genoemd). We ploffen vermoeid neer op het bed en besluiten onze oogjes even dicht te doen.

Vandaag een “rondje Joburg”. Een bezoek aan het ‘Apartheids Museum’ mag wat ons betreft natuurlijk niet ontbreken. Enkele uren later lopen we over de ‘Nelson Mandela Brug’ in het centrum van de stad die we daarna verder met de auto “verkennen”. De stad heeft niet veel te bieden en we rijden naar ‘Pretoria’, zo’n 50 km. ten noorden van Joburg. Het links rijden zijn we inmiddels wel gewend maar uit eerdere reizen in Afrika weten we nog dat verkeersregels en weghelften hier niet bestaan.

De vele kleine busjes rijden kriskras en al toeterend door de stad in de hoop nieuwe klanten te trekken. Opletten dus! We parkeren de auto op ‘Church Square” en lopen door de winkelstraat waar op dat moment ook markt is en een drukte van jewelste. We vallen wel op tussen al die donkere afrikanen, ondanks het feit dat het échte wit er bij ons inmiddels ook wel af is! Om 16.30 uur zijn we terug in het hotel en kunnen we, na internet-access te hebben gekocht, wat achterstallig werk inhalen. ’s Avonds schuiven we aan bij een (Italiaans) restaurantje in de buurt en genieten we van een heerlijke Vitello Tonato, een huisgemaakte Gnocchi en een romige Crème Brulée.

Vandaag beginnen we weer aan een nieuw avontuur, we vertrekken straks uit Joburg en weten eigenlijk nog niet goed wat ons te wachten staat. Australië hebben we nu écht achter ons gelaten. Waar denken we aan terug als we aan Australië denken?: VLIEGEN!

Helaas is dat het eerste wat bij ons op komt. Dat bederft hier en daar écht een hoop plezier en zorgt er soms voor dat je korter op een mooie locatie blijft dan je eigenlijk zou willen. Natuurlijk, er zijn ook andere herinneringen. Het land is onmetelijk groot, bestaat uit vele extremen op het gebied van temperatuur, droogte, landschap, wegen, accommodaties, benzineprijzen en nog veel meer. We hebben het ‘gezien en ervaren’. Dit was een uitgelezen kans om zelf eens een oordeel te vellen over het grote continent en dat doen we hierbij dus, maar of het denkbaar is dat we er ooit nog eens terug zullen keren? Nee, dat waarschijnlijk niet. We hebben er zéker genoten en het reizen door het land was absoluut een groot avontuur dat we niet hadden willen missen!

De feiten:

- aantal kilometer gereden: 15.705. Totaal nu ruim 32.000 km.

- gemiddeld aant. km. per dag: 296

- langste afstand op één dag: 896 (Katherine naar Tennant Creek)

- aantal keren getankt: 46 (10x meer dan in de USA)

- gemiddeld verbruik auto: 1 op 9

- aantal keer tijdszone gepasseerd: 8

- hoogste (dag)temperautuur: 47C (11 januari, Halls Gap)

- laagste (dag)temperatuur: 11C (17 januari, King Lake)

- tot. aantal foto's AUS: 1.807

- tot. aantal uur video AUS: 6,5 uur