Week 9:

Het is zaterdagavond 22.30 uur, 'Passengers for flight QF12 to Sydney, we will start boarding now'. We vertrekken op tijd en na een goede, rustige vlucht van 15 uur zetten we, inmiddels maandagochtend, om 08.30 voet op Australische bodem. Mocht je wel eens naar 'Border Security' kijken dan weet je net als wij dat het lang kan duren en dat ze je bagage op van alles controleren. We waren dus ook op alles voorbereid en hadden van te voren de overgebleven boterhammen en appel weggegooid. Eerst natuurlijk langs de paspoortcontrole, gelukkig geen lange rij, dus het eerste ‘obstakel' waren we snel voorbij. Bij de bagageband komen ze meteen al met een snuffelhond aanlopen. Of we de rugzak op de grond willen neerzetten......ja hoor, hij (of zij?) blijft bij de tas staan snuffelen. De geur van de appel en het brood zat nog aan de tas dus de hond ging braaf naast de tas zitten. We worden ondertussen in de gaten gehouden door een beambte die met een aantekenboekje onze kant op komt. Oh oh, wat hebben we nu weer aan onze broek hangen? Hij vraagt of wij de 'immigration card' naar waarheid hebben ingevuld en of we alle vragen goed begrepen hadden. Jazeker! Nou met een stempel voor ‘goed gedrag', mogen wij dan via de snelle route langs de douane. Dus al met al stonden we binnen een kwartier aan de goede kant van de controle! Geen lange wachtrijen voor ons.

Via Sydney vliegen we naar Darwin, waar we zo'n 4,5 uur later aankomen (maar ook weer 1,5 uur teruggaan in de tijd). Dit is een kleine luchthaven. Van een aankomsthal kun je dan ook niet spreken. Terwijl ik sta ik te wachten bij de bagageband gaat HP bij het verhuurbedrijf de autopapieren ophalen. We maken ons klaar om naar buiten te gaan, het zonnetje schijnt gelukkig,... de schuifdeur gaat open......alsof je tegen een muur aanloopt! De hitte komt je tegemoet, een hoge luchtvochtigheid en een warme föhn die tegen je aanblaast. De transpiratie druppels schieten aan alle kanten je lichaam uit. Oké!!! Dit is wel even wat anders dan de afgelopen 8 weken. We lopen naar de auto; een Mitsubishi Outlander 4WD, keurige kar. Oh ja, ze rijden hier links, even goed opletten dus. Met zo'n 20 minuten arriveren we bij het hotel in Darwin. Even de straat op om wat water te kopen voor op de hotelkamer en dan op tijd liggen na deze lange reis. Het is dinsdag als we na een goede nachtrust vroeg wakker worden. Aangezien er geen ontbijt bij inbegrepen is zorgen we zelf voor onze crackers met jam en pindakaas (ja, je leest het goed ;-). Een relaxte dag. Een beetje met de auto rijden om zo met het links rijden vertrouwd te worden. Wie dat ooit heeft bedacht?! Het boodschappenlijstje verder afwerken waar nog de nodige spullen opstaan; koelbox en -elementen, prepaid kaart, zonnescherm voor in de auto, reisstekkers en nóg meer water. Toch nog een beetje van slag van het reizen houden we het om 16.30 uur voor gezien en belanden op de hotelkamer. Inmiddels valt er ook een tropische regenbui uit de hemel die na zo'n half uur alweer is weggetrokken. HP zet nog even wat foto's op de site en gaat met de prepaid en internet-dongle aan de gang. Nadat ik de tassen weer op de meest economische manier heb ingedeeld val ik als een blok in slaap.
Het avontuur gaat weer beginnen! Oeps goed opletten, links rijden!! Met een beetje regen rijden we Darwin uit richting ‘Kakadu NP'. Bij ‘Fogg Dam' een korte stop om daar wat watervogels en de mooie roze waterlelies te fotograferen. We vervolgen onze route weer. Een lange weg met een rode zanderige berm en aardig wat groene bomen en struikjes in het landschap. De eerste witte kaketoes komen ons al tegemoet gevlogen, die je in deze omgeving ook veel aantreft. De receptioniste van het hotel adviseert ons om van de zonsondergang te genieten bij 'Ubrri'. Dit staat bekend om zijn Aboriginal rotsschilderingen en het mooie uitzicht vanaf het plateau. De temperatuur is ook nu nog vrij hoog als we de auto uitstappen. Onderweg naar boven bekijken we de gekleurde schilderingen. Het is een mooie zonsondergang met een schitterend uitzicht over het park.
Het is donderdag. Om er voor te zorgen dat we niet op het heetst van de dag de activiteiten doen staan we vroeg op: de ‘Bardedjilidji wandeling', een pad van 2,5 km. door een gebied met zandstenen pilaren. Langs de ‘East Alligator River', proberen we krokodillen te spotten maar die laten zich niet zien. Ondanks dat we zo vroeg zijn is het nu al 40 graden, daar moeten we toch nog even aan wennen. Maar dan het ergste: die vliegen!!......die overal op je lijf gaan zitten......dat is bloedje irritant. We hadden er wel iets over gelezen en gehoord maar dat het zo erg zou zijn en of dat gaat wennen?? Nou dan moet er, in mijn geval, een wonder gebeuren! #^$^#%$# Zo'n 100 km. ten zuiden ligt ‘Maguk'. Deze weg mag je alleen met een 4WD rijden en dat hoef je HP natuurlijk maar één keer te vertellen. De weg viel (HP) een beetje tegen maar de waterplassen en de diepe greppel waar we op een gegeven moment doorheen moesten maakten het weer een beetje goed. Laat in de middag keren we weer terug en stoppen nog bij ‘Yellow Water'; een moeras-achtig gebied en bij ‘Nawurlandja' genieten we van het uitzicht over ‘Nourlangie' en de ‘Anbangbang Billabong'.
Vanaf Jabiru in Kakadu NP zakken we af naar ‘Katherine'. Een ‘camp-site' met een paar keurige cabins met veranda trekt daar onze aandacht. Niet alleen dat, ook de mooie fel gekleurde parkieten die hier rondvliegen worden door ons 'achterna gezeten'. Hier zullen we twee nachten verblijven. Na al die weken voor het eerst zelf weer eens wat koken, daar krijg je dan ook zin in. Het is wel even behelpen in zo'n poppenhuis keukentje maar misschien smaakt het eten daardoor juist nog lekkerder.
Het is vandaag 5 december. Onze slippers zijn leeg; de Sint is ons dus niet achterna gereisd. Een wandeling naar ‘Edith Falls' brengt ons naar de Lower- en Upper Falls. Een pittige wandeling er naar toe eindigt voor HP met een verkoeling in de poel bij de waterval. Voor mij een idyllische omgeving (buiten de vliegen om) die ik vastleg op de gevoelige plaat. Ik ben niet zo van zwemmen in iets dat niet lijkt op een zwembad. In een rustig tempo komen we weer bij de auto uit waarin we wat broodjes smeren. Een wandelpad in Katherine Gorge NP brengt ons later naar de rand van de kloof met uitzicht over de Katherine River. Onderweg nog wat papegaaien en parkieten gespot. Het is weer fijn terugkomen in onze koele cabin.
Zondag. We maken ons klaar voor een lang reisdag. We hebben ‘Tennant Creek' als einddoel uitgekozen omdat de wegenkaart aangeeft dat ze hier alle faciliteiten hebben. Om de 'saaiheid' van het rijden op de ‘snelweg' te onderbreken hebben we gekozen voor een stuk ongeasfalteerde weg. Tenslotte rijden we in een 4WD! Op deze stoffige weg van 168 km. zijn we toch zeker wel 1 auto tegen gekomen! Niet alleen wij zorgen goed voor ons natje en droogje, ook de auto heeft regelmatig zijn natje nodig, want zuipen dat dat ding doet!! Na zo'n 8 uur rijden komen we aan in Tennant Creek. Een redelijk klein en uitgestorven dorpje waar weinig te beleven valt. In het café, waar we ons moeten melden voor de motelkamer, vind je dan nog een paar mensen. Ik ben benieuwd of het er maandagochtend levendiger is...........