Week 7:

Het is 09.00 uur als we gaan ontbijten. Vandaag maar iets later; een beetje uitslapen was wel even lekker na de afgelopen dagen. Via het noorden rijden we San Francisco binnen, uiteraard willen we dit doen over de ‘Golden Gate Bridge'. Aan het begin van de brug hadden we op een hoger gelegen punt een fraai uitzicht op de brug en de skyline van San Francisco. Deze keer geen gezoek naar een hotel want de dag ervoor hadden we al een internetboeking gedaan. We checken in en gaan meteen op pad. Fisherman's Warf ligt op zo'n 20 minuten lopen van ons hotel. Deze wijk staat bekend om zijn gezellige café's, restaurantjes en winkeltjes. Het is maar goed dat we al een paar dagen wat aan onze conditie hebben gedaan. De straten lopen hier allemaal schuin, sommige met een stijgingspercentage van bijna 30%

We lopen langs de boulevard met uitzicht op de brug en Alcatraz; het beruchte gevangeniseiland voor de kust van San Francisco. De huizen in de wijken hebben een statige uitstraling en sommige zijn in pasteltinten geverfd. Er hangt in de stad een gezellige en relaxte sfeer. De zonsondergang achter de Golden Gate Bridge is een fraai schouwspel. Het begint aardig af te koelen en je merkt dan ook meteen weer dat je aan de kust zit als de frisse zeewind het land in waait. En als je dan toch aan de kust bent.. dan stap je natuurlijk een heerlijk visrestaurant binnen voor een lekkernij uit de zee.
Dinsdag. Ondanks dat de weersvoorspellingen voor vandaag slecht zijn hebben we weer mazzel. De zon schijnt volop. We lopen richting ‘Lombard Street'. Deze straat staat bekend om zijn 5 bochten met een hoog stijgingspercentage. De bochten zijn gemaakt om het verkeer af te remmen. We vervolgen onze weg naar de Golden Gate Bridge aan het eind van de stad. De route loopt langs het strand waar pelikanen zich tegoed doen aan de vissen in het water. Met een enorme vaart en een grote ‘knal' storten ze zich in het zeewater. Eenmaal op de brug heb je natuurlijk een prima zicht op de stad en wederom Alcatraz. We hebben ons wel verkeken op de afstand en nemen daarom de bus terug naar het centrum. Daar zoeken we een leuk terrasje om uit te blazen en te lunchen. Als je daar zo lekker in het zonnetje zit heb je werkelijk geen idee dat het al half november is! In de middag pakken we weer de auto om ‘de rest' van de Scenic Route af te leggen.
Voordat we de stad verlaten rijden we nog naar ‘Twin Peaks'. Hier heb je fantastisch uitzicht over de hele stad. Weer goed voor een aantal foto's natuurlijk. HP geniet van het rijden over de enorm steile straten in de stad. Het voelt soms echt alsof je naar de top van de achtbaan rijdt in zo'n klein karretje. Heel even zie je alleen maar lucht en heb je werkelijk geen idee wat er zich achter de top bevindt. Al snel belanden we op ‘Highway 1'. Volgens veel Amerikanen de mooiste autoroute van het land, langs de kust. Op het eerste deel ligt de weg vrij laag en is de zee ruig. In Monterey strijken we neer en rijden we naar Sunset Drive. De fraaie zonsondergang bewonderen we vanuit de auto omdat het hard waait en inmiddels alweer behoorlijk fris is geworden.
In deze tijd van het jaar zijn er al grijze walvissen en bultruggen ‘gespot' en we geven ons daarom op voor een tocht op een boot de volgende ochtend. Helaas... we blijken zo'n beetje de enige gegadigden en de boottocht wordt daarom ook geannuleerd. Jammer. Volgende keer beter. Tussen Monterey en Carmel ligt de zgn. '17-Mile Drive'. Een 27 km. lange route langs de kust met 21 uitkijkpunten. Aan het einde van de route ligt golf course 'Pebble Beach', een vermaard golfresort dat in 2010 de US Open ontvangt. We kijken even in de winkeltjes en HP kan het niet laten om een leuk aandenken te kopen. Op het terrein bevindt zich ook een makelaar die in de etalage een aantal van zijn panden aanbiedt. Er staan kasten van huizen langs de fraaie route en de prijzen lopen, zelfs in deze tijden, op tot 35 miljoen dollar!!! Ja, je leest het goed. Dat is geen tikfoutje. We vervolgen de route verder langs de steile klippenkust. De weg kronkelt voor ons uit en de zee is hier rustiger. Laat in de middag arriveren we bij ‘San Simeon'.Hier staat het buitenhuis van kranten miljardair William Hearst; het 165 kamers grote ‘Hearst Castle'. Van een afstand kunnen we een glimp opvangen van het kasteel. Geen rondleiding voor ons. We houden het bij een foto en gaan verder naar San Luis Obispo. Als we op zoek gaan naar een restaurant belanden we op een braderie met lokale produkten. Om de hoek staat een enorme lange rij van mensen; meest meisjes. We begrijpen niet waarvoor ze in de rij staan. Een modellenwedstrijd wellicht? Als we navraag doen komen we er achter dat het ‘slechts' om de film ‘New Moon' draait, die om middernacht in première gaat.
Vandaag (vrijdag) staat Santa Barbara op de route. De laptop zal, later vandaag, op een FedEx kantoor worden afgeleverd. Maar voordat we daar zijn gaan we even op zoek naar ‘Neverland Ranch', het landgoed dat ooit natuurlijk van Michael Jackson was. In de buurt van ‘Los Olivos' belandden we op de ‘Figuera Mountain Road', een mooie en zeer bochtige weg door het achterland van Los Angeles. Al een aardig stuk gereden maar nog geen ‘Neverland'. De navigatie laat zien dat dit een bijna oneindige weg is. Met een minimaal bereik op de iPhone weten we alsnog het huisnummer te achterhalen. Naar blijkt zijn we er al langsgereden! Behalve een houten hek, een beveiligde toegangspoort en een verzorgd rozenperkje valt er, op het eerste oog, niets bijzonders te zien. De naam ‘Neverland' is afgedekt door een grote houten plaat die met stevige moeren is bevestigd. Met wat viltstift zijn er verschillende hartenkreten op de muur achtergelaten. Hieruit blijkt duidelijk dat we op het juiste adres zijn. We rijden verder. Het gebied is hier omgeven door wijngaarden, sinaasappelbomen en land- en tuinbouw. Bij het FedEx kantoor ligt de laptop inderdaad op ons te wachten. Omdat het nog te vroeg is om te stoppen rijden we door naar Malibu. Je proeft hier de ‘Celebrity-sfeer'al. De meeste huizen staan hier dicht langs de kust of liggen tegen de berg met een prachtig uitzicht op zee. Nou ja... huizen... zeg maar paleizen! Terwijl HP veel tijd besteedt aan de computer neem ik het wasgoed onder handen met de strijkbout.
Het is weekend. Wat is LA zonder een bezoek aan het mekka van de filmindustrie? Via een wandelpad komen we in de buurt van de bekende letters op de berg; H O L L Y W O O D. Door de zeedamp die er hangt is het uitzicht over de stad niet bijzonder. Wat geld in de parkeermeter en we gaan de Hollywood Boulevard op. Een korte straat met o.a. de bekende ‘Walk of Fame', voet- en handafdrukken van de sterren en het Kodaktheater (bekend van de Oscars). Je loopt hier letterlijk de Marilyn Monroe's (de jonge en de oude versie!), Superman, Spiderman, Batman, Charlie Chaplin en nog meer ‘beroemdheden' tegen het lijf. Via Hollywood naar ‘Bel Air' en ‘Beverly Hills'. Hier vind je de villa's van de rich and famous in oude en moderne architectuur met prachtig aangelegde tuinen. In sommige wijken zijn de mooie villa's moeilijk te zien vanwege de enorme muren die eromheen zijn opgericht. Het lijken af en toe meer gevangenissen dan villa's, maar dan heb ik het natuurlijk alleen over de buitenkant! De beste plek om te zien en om gezien te worden is natuurlijk; Rodeo Drive. Als we deze straat heen en weer hebben gelopen blijven we een tijdje op een centraal punt hangen om alles eens lekker te bekijken. Strak getrokken gezichten en lippen, Gucci's en Prada's, Lamborghini's, Ferrari's, Bentley's, Rolls Royce's en een Carrera GT... kortom een leuke middag! Om uiteindelijk LA uit te komen is, vanwege de enorme drukte, een ramp. We hebben op deze reis nog nooit zo lang gedaan over zo'n 60 kilometer.
De laatste zondag in de VS. Vandaag geen spannende plannen. Eerst nog wat foto's op de website gezet. We hebben tenslotte extra fotoruimte cadeau gekregen!! Toen op pad. Bij ‘Oceanside' ligt de langste houten pier van de Amerikaanse westkust. Hier kunnen we de golfsurfers goed gadeslaan, alhoewel de golven en de kwaliteit van de surfers helaas niet het gewenste spektakel bieden. In de buurt van San Diego ligt de Marine Luchtvaartbasis ‘Miramar', bekend van de film ‘Top Gun'. In de verte staan de gevechtstoestellen en boven ons komen om de haverklap toestellen binnen om te landen. Het zoeken naar een geschikte accommodatie aan het strand wil niet erg lukken; we willen natuurlijk ook weer voor een dubbeltje op de eerste rang zitten! Dan maar alvast richting ‘Anza-Borrego Desert State Park'.